Weblog
Johan van den Hout en Paul Huijgen

1. Recht op zorg
2. Menselijke maat
3. Investeren in mensen ipv in stenen
4. Sterkste schouders dragen de zwaarste lasten

Kijk hier verder…

Voor de vijfde keer heeft de gemeente Tilburg het groene-stroomcertificaat gekregen voor het milieuvriendelijk afvoeren van het houtafval dat de gemeentelijke bomenploeg en aannemers snoeien. Toch weer een opsteker voor een duurzaam opererende gemeente. De duurzame energie die vrijkomt bij het verwerken van het snoeiafval leverde in 2009 maarliefst groene stroom op voor 418 Tilburgse huishoudens.

Bij het snoeien van bomen komt veel takhout vrij. Vroeger voerde de gemeente dit groenafval af naar een composteerbedrijf. Sinds 2005 moeten aannemers, die in Tilburg bomen snoeien, dit afvalproduct versnipperen (verkleinen) voor onder andere de biomassacentrale in Cuyk. In die centrale worden de snippers verbrand waardoor er energie vrijkomt die stroom opwekt. In 2009 heeft de gemeente 1.670 ton houtsnippers aangeleverd. Dit komt neer op 1.311.248 kWh. Omgerekend is dat groene stroom voor 418 huishoudens. Voor het klimaat is dit ook heel goed omdat hierdoor de CO2-uitstoot in 2009 is verminderd met 855 ton. Tilburg wil namelijk in 2045 een klimaatneutrale stad zijn.

En d’r zit nóg een voordeel aan: de gemeente hoeft nu geen stortkosten te betalen. Als je uitgaat van € 28,- per ton stortkosten, hebben we in 2009 maarliefst € 46.760,- bespaard!

Ik wil graag de bouwverordening wijzigen. Om verloedering van braakliggende bouwterreinen aan te kunnen pakken. Deze terreinen liggen er vaak slecht bij, met verwilderde begroeiing. Vaak wordt er ook illegaal afval gestort.

De slechte staat van de bouwterreinen geven inwoners nogal vaak een onveilig gevoel. Er zijn veel van dit soort braakliggende plekken in de stad. Die zorgen niet echt voor overlast, maar moeten eigenlijk toch aangepakt worden totdat ze definitief bebouwd worden. Met de aanpassing van de bouwverordening kunnen we dat regelen. Een anti-gribus regel. We dragen eigenaars van de grond op om het terrein vlak te maken en netjes in te zaaien met groen.

Gribus aan de Gasthuisring

Niemand zal ontkennen dat Tilburg een turbulente periode doormaakt. Sinds twee jaar is er nogal wat gebeurd. Het begon met een ongekend kritisch rapport van de rekenkamer over het wegenonderhoud. Zelfs binnen de toenmalige coalitie was er geen draagvlak meer voor dit beleid en de verantwoordelijk wethouder. Als Midi er niet tussendoor had gefietst zou dat zonder twijfel tot het vertrek van Els Aarts hebben geleid.

Maar het liep anders. Het hele college vertrok vanwege het nieuwe theater en collegeonderhandelingen leidden al snel tot een nieuwe bestuursploeg. Voor het eerst zonder CDA en voor het eerst met de SP, en dus hoe dan ook een historisch moment. In diezelfde maanden werd duidelijk dat de financiële crisis ook de werkelijke economie zou treffen en Tilburg niet gevrijwaard zou blijven van grote gevolgen. Al bij al geen handig moment om toe te treden tot een college. Maar juist in moeilijke tijden moet je je verantwoordelijkheid nemen en niet langs de kant blijven staan. De SP heeft laten zien niet bang te zijn.

Onze allereerste wens voor de nieuwe ploeg was een radicaal andere bestuurswijze. Geen achterkamertjesgedoe meer, geen pappen en nathouden, onvrede moest altijd uitgesproken kunnen worden, verantwoordelijkheden moesten serieus genomen worden en afspraak is afspraak. De bestuursstijl in Tilburg is nog nooit zo ánders geweest dan deze laatste periode. Voor het eerst werd de daad bij het woord gevoegd als het gaat om het onder ogen zien van de consequenties van gevoerd beleid. Het achterhouden van informatie voor college en raad is een absolute doodzonde en moest dan ook gevolgen hebben. Een berisping en vervolgens alles bedekken onder de mantel der liefde zit er niet in zolang wij deel uit maken van zo’n college. Het is even wennen en de scherpe kantjes zullen er nog wel vanaf gaan, maar dat Tilburg nu een transparanter bestuur heeft dan ooit is meer dan duidelijk.

Dat werd duidelijk niet alleen door de allereerste raadsenquête in de geschiedenis van Tilburg, maar ook door het allereerste referendum in de geschiedenis van Tilburg. De Mega-Mall, na Midi het zoveelste wilde plan uit de CDA-koker, zou van zó’n invloed zijn op Tilburg dat wij het nodig vonden de burgers hierover direct te raadplegen. Wij hadden vertrouwen in de Tilburgers en dat bleek ook terecht. Het referendum betekent dat dit Malle plan nooit meer terugkomt. Een afwijzing in college of raad zou dat nooit hebben kunnen garanderen. Het zou bepaald niet de eerste keer zijn dat iets als een duveltje uit een doosje terug komt, ik hoef de autovrije Heuvel maar te noemen.

Maar genoeg terug gekeken. Vandaag start ook onze verkiezingscampagne en zullen we burgers van Tilburg moeten zien te overtuigen van onze plannen. Ik zal een aantal speerpunten noemen.

• Recht op zorg nummer 1, geen ander garandeert dat. Begin dit jaar werd de AWBZ zowat afgeschaft. In Tilburg krijgen ouderen en zieken voor ongeveer 16 miljoen euro per jaar aan zorg, maar dankzij de Pvda en CDA coalitie moet de gemeente dat voortaan gaan regelen voor één miljoen. Onacceptabel! Wij zullen dan ook niet accepteren dat Tlburgse ouderen en gehandicapten door dit asociale beleid buiten de boot gaan vallen!

• Bezuinigen én verhogen inkomsten bij de naam noemen, boter bij de vis geven. 25 miljoen bezuinigen op ambtenaren en 35 miljoen op ‘programma’s’ zoals de PvdA voorstelt is zand in ogen strooien. In februari verschijnt een document met álle mogelijkheden om te bezuinigen en ik verwacht van álle deelnemende partijen dat zij daar een duidelijke en heldere keuze uit maken. Vaag blijven kan niet meer.

• De sterkste schouders dragen de zwaarste lasten. Dat kan ook betekenen dat de gemeentelijke lasten zullen moeten stijgen, want alleen zo wordt de pijn eerlijk verdeeld. Parijen die nu durven garanderen dat Tilburg de goedkoopste stad van Nederland zal blijven moet u vooral niet serieus nemen. Na de verkiezingen zullen ook zij wel moeten inzien dat zonder de verhoging van inkomsten onze stad failliet gaat. Elke euro die je niet binnen krijgt zul je extra moeten bezuinigen, en de ervaring leert dat je daarmee juist de zwakkeren in de samenleving treft.

• Dit is niet het moment om te denken aan grote mooie prestigeprojecten voor de stad. Nu even niet, hoe leuk die projecten soms ook zijn. Als je vreest je huur of hypotheek niet meer te kunnen betalen ga je ook geen sauna aan je huis bouwen. Dat betekent dat we voorlopig dus niet verder gaan met de T-dome, met een goudgerand tophockeybolwerk, met de oostelijke inprikker of met de tweede fase van het Pieter Vreedeplein om maar wat voorbeelden te noemen. Het spaarpotje voor dit soort projecten, de RGI, zal voorlopig even een crisispotje moeten worden, om te voorkomen dat Tilburgers de komende vier jaar niet overleven. Daarna zien we wel opnieuw, maar nu even niet. De ontwikkeling van de Spoorzone moet wel doorgaan, maar rustig aan, niet alles hoeft tegelijkertijd uit de grond gestampt te worden. Rome is ook niet in één dag gebouwd. Maar Rome is wel mooi, en daarom zouden wij graag zien dat de Spoorzone in STIJL, met hoofdletters, wordt ontwikkeld. Dat kost niets extra, maar voegt wel veel toe. Ook Willem II is belangrijk. Maar eerst zal daar flink orde op zaken gesteld moeten worden. Het vertrek van de voorzitter is een goed begin, maar niet genoeg. Vandaag is niet het moment om aan Tilburgers te vragen hun belastinggeld te besteden aan topsalarissen van spelers of aan wanbeleid van de BVO. De concertzaal, nog zo’n prestigeproject, staat 300 van de 365 dagen per jaar leeg. Nog even en het wordt gekraakt. In ieder geval is duidelijk dat deze molensteen om het cultuurbudget afgelegd moet worden. Voor dat enkele kamerconcert kunnen mensen ook naar Eindhoven, daar hoeven we in Tilburg geen miljoenen voor opzij te zetten.

• Wat we ook niet meer willen is het ongebreideld bouwen van onrendabele parkeergarages. We willen de stad niet nóg een keer opzadelen met een Pieter Vreedeplein garage. Wethouder Aarts, in de wandelgangen al ‘de vrouw van 25 miljoen’ genoemd, is geen voorbeeld dat wij willen volgen. Koste wat kost een prestigeproject neerzetten en 3 jaar later de rekening van 25 miljoen euro aan de Tilburgers presenteren. Een rekenfoutje. Foutje, bedankt. Zo doen we dat niet meer! Wij vinden het belangrijker dat bewoners van de oude stad hun auto in de buurt kwijt kunnen.

• Een andere erfenis van het kostbare CDA-college, het wegenonderhoud. Dat is door ons zeer voortvarend opgepakt en overal in Tilburg wordt nu gewerkt aan het verbeteren van wegen, stoepen en fietspaden. Dat was nodig. Maar gouden randjes zijn wat ons betreft niet nodig. Met 3 miljoen per jaar minder kunnen we in Tilburg ook prima vooruit.

• We zullen alle inkomsten die nog op stapel staan nodig hebben om Tilburg en de Tilburgers heelhuids door de economische crisis te helpen. Dat geldt ook voor de tientallen miljoenen uit de verkoop van de Tilburgse Waterleiding Maatschappij die de komende periode zullen worden bijgeschreven. Ook dat geld zal gereserveerd moeten worden voor een crisisfonds, en niet over de balk moeten worden gegooid voor allerlei prestigieuze projecten of peperdure investeringen. Dat geld is in tientallen jaren opgebracht door gewone Tilburgers, kruikenzeikers en waterdrinkers, en zal dan ook aan hen ten goede moeten komen.

• De privatisering van het Openbaar Vervoer is een historische vergissing geweest. Zelfs mijn liberale collega’s zijn het daar over eens. Terugdraaien zal nog wel wat voeten in de aarde hebben, maar he, als Wouter Bos drie jaar geleden zou hebben gezegd dat hij desnoods de ING zou nationaliseren was hij ook voor gek versleten. Eén verbetering kunnen we echter snel doorvoeren. Sinds drie jaar is niet meer de gemeente maar de provincie de baas over onze bussen, en daar is het niet beter op geworden. Buslijnen in Udenhout worden geschrapt om tegemoet te komen aan Veolia, de Franse multinational die met uw buskaartjes geld verdient. Chauffeurs worden gedwongen om té krappe dienstregelingen te rijden, waar zij zelf en hun passagiers de dupe van worden. Het openbaar vervoer moet weer terug waar het hoort, bij de gemeente en de regio.

• Het nieuwe gemeentelijk reintegratiebedrijf ‘Tilburg at Work’ staat nog in de kinderschoenen en zal de komende periode verder uitgewerkt moeten worden. Tilburgers zonder werk moeten hun tijd niet verdoen om voor commerciële bureaus doosjes te vouwen in een werkhal, maar serieus worden begeleid naar een baan en in de tussentijd in de gelegenheid worden gesteld om maatschappelijk zinvol werk te doen. Werk dat anders blijft liggen. Het mes snijdt op die manier aan twee kanten, en dat moet een kans krijgen, zeker nu.

• Op voorstel van de SP heeft het huidige college een Sociaal Fonds van ruim 30 miljoen euro ingesteld. Dat geld is bestemd voor Tilburgers die het de komende jaren moeilijk krijgen, die het meest te lijden zullen hebben onder de crisis en de noodzakelijke bezuinigingen. Maar grijpgrage vingers zijn al gesignaleerd, om dit fonds te gebruiken voor weer nieuwe gebouwen, nog meer steen. Dat moeten we voorkomen, dat geld is niet voor stenen maar voor mensen bedoeld. Vooralsnog lijkt het er op dat alleen een sterke SP dat kan garanderen.

Daarom is het zo belangrijk om op drie maart te stemmen. Zeker voor mensen die dat normaalgesproken niet doen. Mensen in Jeruzalem, de Kruidenbuurt, Groenewoud en Tilburg Noord, waar traditioneel lage opkomsten worden gehaald. Juist deze mensen zitten in de hoek waar altijd de hardste klappen vallen. Nu is het tijd om voor jezelf te zorgen, en dat doe je in eerste instantie door te zorgen voor een stadsbestuur dat uw belangen verdedigd. Vijf minuten in de vier jaar is echt niet teveel gevraagd, het is uw verantwoordelijk en zelfs plicht om op drie maart deel uit te maken van het gemeentebestuur.

Wij stellen voor dat u dan SP stemt, wat anders?! En dat kan ik met het volste vertrouwen zeggen. Wij zijn duidelijk in wat we wel en niet willen de komende vier jaar. We zijn ook duidelijk in met wie we dat gaan doen: Met de huidige fractievoorzitter Veerle Slegers en ondergetekende in het college, en een superlijst met kandidaten in de gemeenteraad. SP raadsleden uit alle geledingen van de stad, met ervaring in politiek en ervaring op de werkvloer, mensen uit de zorg, onderwijs, welzijn, cultuur en arbeid. Met de helft vrouwen, en dat doen weinigen ons na.

Wij willen dat doen met alle partijen met wie we het eens kunnen worden over de koers voor de komende vier jaar. Het gaat ons om de inhoud, niet om hoe ze zichzelf noemen. Van de nieuwkomers wens ik vooral de Christenunie veel succes. Ik denk dat zij in staat zullen zijn volop zetels te behoeden voor bezetting door het CDA. Het is dat de SP deze verkiezingen op eigen kracht wil winnen en dus geen lijstverbindingen aangaat, maar anders zou het zo maar eens kunnen zijn dat op basis van de inhoud en inborst de CU bij ons een vruchtbaardere bodem voor hun uitnodiging hadden gevonden dan bij het CDA.

De komende vier jaar zijn cruciaal voor Tilburg. Dat is waarom de SP op drie maart meedoet aan de verkiezingen, om solidariteit, gelijkheid en menswaardigheid om te zetten in concreet beleid voor Tilburgers.

Tilburg, 17 januari 2010
Johan van den Hout

Niet dat het ook maar enige inhoud heeft, en verder boeit het ook niet enzo, ik sta erbij en ik kijk er naar. Geamuseerd, als ‘t niet zo triest was. De Mexican Standoff tussen Smolders en het Brabants Dagblad.

Gaat de LST door met de verkiezingen omdat het artikel van zaterdag voldoet aan de eisen van Smolders over hoe de geschiedenis over hem zou moeten oordelen, dan is dat het einde van de geloofwaardigheid van het Brabants Dagblad. Of staat er maandag niet het door hem geeiste stuk in de krant, en betekent dat het einde van Smolders’ politieke loopbaan…

Spannend. Wie kan het verste plassen.

In zomaar een ‘SP wijk’ in Tilburg, pak ‘m beet juni 2013. Een wijk waar álle Tilburgers terecht kunnen omdat er woningen staan in alle categorieën, waar kinderen in de buurt naar school kunnen en die school ook een afspiegeling van die buurt is. Waar kinderen weer ruimte hebben gekregen om buiten te spelen en waar ouderen alle benodigde voorzieningen binnen handbereik hebben. Een wijk waar bewoners zich inspannen om hun eigen omgeving op peil te houden, en waar ze trots op zijn.

Keesje (7) en Fatima (8) lopen ’s ochtends zelf naar school. Dat kan ook, want de nieuwe schoolzone zorgt voor een veilige verkeerssituatie. Ouders brengen hun kinderen steeds minder met de auto, maar gaan lopen of fietsen. Da’s niet alleen veiliger, maar ook beter. Op school komen ze vooral hun eigen buurtgenootjes tegen, want nog maar weinig kinderen gaan helemaal aan de andere kant van de stad naar school. Voor wie na schooltijd niet meteen naar huis kan is er buitenschoolse opvang in de buurt. Huiswerkbegeleiding, spelen en sporten gaan er hand in hand, zo snijdt het mes aan twee kanten. De buurt kent sowieso genoeg speelruimte omdat serieus werk is gemaakt van de regeling dat minstens 3 procent van de buitenruimte daarvoor gereserveerd moet worden. Van zoekende auto’s hebben ze ook weinig last, omdat de buurt zelf heeft gekozen voor een vorm van parkeerregulering: iedereen kan z’n eigen auto kwijt, maar blik dat er ‘niks te zoeken heeft’ wordt geweerd.

In het buurtcentrum is van alles bij elkaar gebracht. Geen peperdure MFA’s, maar een centrum dat gericht is op het gebruik door de wijkbewoners en dat zij zelf hebben afgestemd op hun behoeften. Activiteiten voor jongeren én ouderen, gecombineerd met een dependance van de bibliotheek. Ook alle gemeentelijke loketten zijn er te vinden, zodat je voor de meeste zaken niet meer naar het gemeentehuis of een stadswinkel hoeft. En gelukkig hebben ook de gezondheidswerkers elkaar gevonden: in het centrum werken huisartsen, de tandarts, het consultatiebureau en fysiotherapeuten nauw met elkaar samen. Zelfs de thuiszorg heeft er een loket en een klein winkeltje. De huisartsen regelen onderling hun weekenddiensten, zodat je voor spoedgevallen niet meer de hele stad door hoeft op zoek naar die ene centrale huisartsenpost.

Ook op straat zie je al veranderingen. Het wijkteam zorgt er voor beheer en onderhoud: het grijs- en groenonderhoud, toezicht bij het speeltuintje, kleine reparaties van stoepen of wegmeubilair, bemensing van het wijkloket waar alle buurtbewoners terecht kunnen met opmerkingen of vragen over de openbare ruimte. Iedereen kent ze ook, en het mooie is dat je ze op straat kunt aanspreken met vragen of tips. Het wijkteam zorgt er voor dat ‘hun’ wijk de mooiste van Tilburg wordt!

In de wijk zie je ook de mensen van het Tilburgse werkbedrijf ‘Tilburg at Work’ rondlopen. In plaats van ‘doosjes vouwen’ bij commerciële re-integratiebureaus doen zij nu maatschappelijk zinvol werk dat anders blijft liggen. Zo werken zij aan hun eigen ontwikkeling en re-integratie en tegelijkertijd aan een beter Tilburg: twee vliegen in één klap.

De Metermanstraat staat op het punt te worden heringericht. Het riool moet worden vervangen dus het hele wegdek gaat er van gevel tot gevel uit, en dat geeft de buurtbewoners dus de mogelijkheid om de inrichting opnieuw te bekijken. Een comiteetje van mensen uit de straat maakt zelf een nieuw inrichtingsplan, gesteund door deskundigen van de gemeente. In een buurtvergadering worden de mogelijkheden en onmogelijkheden besproken. Niet iedereen kan 100 procent z’n zin krijgen, maar het uiteindelijke plan kan wel rekenen op veel consensus.

Er staat en verhuiswagen op de Dobbelmanplein. Mevrouw Oosting, die haar hele leven al in de wijk woont, verhuist naar het bejaardencentrum. In dezelfde buurt, omdat leegstaande kantoren zijn vervangen door gebouwen waar echt behoefte aan was, waaronder dus een kleinschalig zorgcentrum. En met een gezondheidspost in de buurtcentrum nabij is dat ook goed te organiseren.

Omdat de wijk een ‘echte’ Tilburgse wijk is ontmoet je er ook álle Tilburgers: rijk en arm, zwart en wit, jong en oud, werkers en studenten, het is een gemêleerd gezelschap. En ze komen elkaar ook echt tegen, op straat, op school, op het wijkcentrum waar de belangrijkste maatschappelijke functies bij elkaar zijn gebracht.

Omdat Tilburg een groot openlucht innovatielaboratorium is geworden, zie je ook in deze wijk enkele bijzondere investeringen. De huizen van de woningbouwvereniging worden allemaal uitgerust met zonnepanelen voor stroomopwekking en warm water. Ook is er een klein experiment gestart met het gezamenlijk vercomposteren van tuinafval en worden er voortaan alleen nog maar LED lampen gebruikt in de openbare verlichting.

In zomaar een wijk in Tilburg, pak ‘m beet juni 2013. Moet kunnen, toch?!

Ik kom net terug van het BAT, hoofdkwartier van de gladheidsbestrijding. Maar druk was het niet: al het materiaal was op de weg, met chauffeurs die vanacht soms maar anderhalf uur hebben kunnen slapen. Vanacht is er zo’n tien centimeter sneeuw gevallen, en vanaf half vijf wordt er weer volcontinu ‘geschoven’.

800.000 kilo zout ligt er sinds woensdagmiddag op de Tilburgse wegen. Volgens de chauffeurs helpt dat ook, de nieuwe sneeuw laat zich relatief makkelijk wegschuiven. Een auto die binnenkomt wordt meteen weer volgeladen, snel een worstebroodje en een kop koffie en daar gaan ze weer.

Het Brabants Dagblad meent een poll online te moeten zetten met de stelling dat “Tilburg steevast te laat begint met strooien”. Schandalig. Dat is geen ‘mening’ maar gebrek aan informatie. Vergelijkingen met Eindhoven en Breda, waar tot gisteren maar een fractie van de sneeuw viel die in Tilburg naar beneden kwam, slaat de plank echt mis.

Morgen zullen we een tussenevaluatie maken met info over de sneeuwval, het verkeer en de inzet van het BAT. En ondertussen: alleen maar hulde voor de sneeuwruimers die zich een slag in de rondte werken om de ruim 650 kilometer hoofdroute in Tilburg begaanbaar te maken!

In Copenhagen praten wereldleiders over opwarming van de aarde. Maar hier is het inmiddels december, het is winter, koud en het sneeuwt. Ik hoop dat we nog veel winters meemaken.

Naast de prachtige plaatjes en ijspret is er natuurlijk ook overlast. En dat betekent onder anderen dat het verkeer daar ook last van heeft. Komt dat dan omdat ‘de gemeente niks doet’? Volgens mij niet.

Sinds er nachtvorst is wordt er elke nacht preventief gestrooid. Woensdagavond is er intensief gestrooid om voorbereid te zijn op de sneeuwval van donderdag. En sinds die woensdag wordt er 24 uur per dag gestrooid en geveegd. Beweringen als zouden we niet of te laat zijn gaan strooien kloppen gewoonweg niet.

Gisteren stond veel verkeer in Tilburg stil, met name vanwege twee ongevallen/knelpunten op de Ringbanen. De bussen zijn 3 uur buiten dienst geweest, maar hebben daarna weer hun normale route kunnen rijden. Ook al het huisvuil is gisteren en vandaag gewoon opgehaald.

En dan nog heeft het verkeer last van de sneeuw, dat klopt. 623 kilometer aan hoofdwegen is sneeuwvrij, maar Tilburg is een stuk groter dan dat. De nieuwe maatregelen die we na de vorige winter hebben genomen konden en kunnen dat ook niet voorkomen. Gelukkig passen de meeste automobilisten hun rijgedrag prima aan. Nu maar hopen dat burgers hun eigen stoep schoonvegen, zodat ook voetgangers in woonwijken weer uit de voeten kunnen.

Morgen blijft het droog, maar het strooien gaat gewoon door.

Vanmiddag wordt de fietsenkelder onder de Kattenrug opnieuw geopend. 285 veilige, droge en bewaakte gratis plaatsen voor mensen die met de fiets naar de binnenstad komen. En dat zijn er elk jaar weer meer. Gelukkig maar, dan is het geld in ieder geval goed besteed!

Tilburg is wel degelijk nog steeds een fietsstad. Het afgelopen jaar zijn er duizenden buiten-fietsenstalling bijgekomen en is er weer hard gewerkt aan uitbreiding en onderhoud van het netwerk aan fietspaden door de stad en het buitengebied. Ook volgend jaar gaan we daar mee door, want hoe meer mensen de fiets pakken hoe beter het is.

In 2010 besteden we zo’n 2,5 miljoen euro aan het onderhoud van fietspaden. Een kleine 5,5 miljoen euro gaat naar de aanleg van nieuwe fietsvoorzieningen, zoals uibreidingen van de sternet-fietsroute en het fietsparkeerplan, en de aanleg van een fietstunnel onder het spoor bij de Academielaan.